Karaisalı Rakım Kaç? Bir Yüksekliğin Ötesine Yolculuk
Bir Yolculuğun Başlangıcı: Hikâyeler Rakımda Gizlidir
“Rakım neydi ki, bir rakamdan fazlası olabilir mi?” diye sormuştu bir gün babam. O zamanlar küçüktüm, rakımın bir dağın, bir köyün ya da bir şehrin yüksekliğinden fazlası olabileceğini anlayacak yaşta değildim. Yıllar geçti. Bugün Karaisalı’nın topraklarına bastığımda, o cümlenin anlamını nihayet çözdüm: Rakım, yalnızca bir metre ölçüsü değil; kimliğin, tarihin, kültürün ve insanın yaşam biçiminin koduydu. Ve işte bu yazı, 236 metre rakımda nefes alan bir ilçenin hikâyesi…
236 Metrede Buluşan İki Yol: Zeynep ve Kemal’in Hikâyesi
Zeynep, şehirden uzaklaşıp insanlara dokunan bir hayat kurmak isteyen genç bir sosyal çalışmacıydı. İnsanların hikâyelerini dinlemeyi, küçük şeylerdeki güzelliği keşfetmeyi severdi. Empatisi güçlüydü; Karaisalı’ya geldiğinde, bu toprakların sıcaklığını hemen hissetti. Ona göre 236 metre, sadece bir rakım değildi; insanın doğaya, geçmişe ve birbirine yakınlaştığı bir yükseklikti.
Kemal ise bir jeoloji mühendisiydi. Sayılarla düşünür, stratejiyle plan yapar, haritalarla konuşurdu. Karaisalı’ya bir su projesi için gelmişti. Onun gözünde 236 metre, teknik olarak Çukurova’nın kuzey kuşağında, deniz seviyesinden yaklaşık iki yüz metre yüksekte bir noktayı ifade ediyordu. Ama rakımın sadece bir veri olmadığını Zeynep sayesinde fark edecekti.
Yüksekliğin Anlamı: Doğa ve İnsan Arasında Bir Bağ
Zeynep ve Kemal yollarının kesiştiği ilk gün, Yerköprü Mesire Alanı’nda yürüyüşe çıkmışlardı. Kemal, toprağın eğimini, suyun akış yönünü ve rakım değişimlerini anlatırken, Zeynep çevresindeki çocuklarla konuşuyor, yaşlı teyzelerle sohbet ediyordu. “Görüyor musun Kemal,” dedi Zeynep gülümseyerek, “236 metre buradaki insanların yavaş ama derin yaşamasını sağlıyor. Hava biraz daha serin, gökyüzü biraz daha açık, insanlar birbirine biraz daha yakın.”
Kemal durdu, etrafa baktı. Rakımın yalnızca yükseklik değil, yaşam biçimini de şekillendirdiğini ilk defa o anda hissetti. Bu yükseklikte doğan domatesin tadı farklıydı. Bu yükseklikte kurulan dostluklar daha dayanıklıydı. Belki de rakım, insanla doğa arasındaki en sessiz anlaşmaydı.
Geçmişten Geleceğe: Rakımın Hatırlattıkları
Karaisalı’nın 236 metrelik yüksekliği, tarih boyunca burada kurulan medeniyetlerin, köprülerin ve yolların da kaderini belirlemişti. Bağdat Demiryolu’nun inşasında mühendisler bu rakımı dikkate almış, Varda Köprüsü bu yüksekliğin stratejik avantajına göre planlanmıştı. Tarım, iklim ve su kaynakları hep bu ölçüyle şekillenmişti.
Bugün ise 236 metre, Karaisalı’nın geleceğine de yön veriyor. İklim değişikliğine karşı daha dirençli bir tarım modeli geliştirmek için bu yükseklik verileri kullanılıyor. Ekoturizm rotaları, doğa yürüyüşleri ve kanyon keşifleri hep bu yükseklik parametresine göre planlanıyor. Rakım, geçmişle bugünü birbirine bağlayan görünmez bir köprü gibi işlev görüyor.
Yükseklikte Büyüyen Duygular
Günün birinde Zeynep ve Kemal, Kapıkaya Kanyonu’nda yürüyüş yaparken güneş batıyordu. “Şimdi anladım,” dedi Kemal, “Rakım sadece bir veri değil, insanı hayata bağlayan bir bağ. Bu 236 metre olmasa belki su böyle akmaz, toprak böyle verimli olmaz, biz de böyle buluşmazdık.”
Zeynep başını kaldırdı, turuncu gökyüzüne baktı. “Belki de her şey gibi biz de rakımımız kadarız,” dedi. “Ne çok yukarıda, ne çok aşağıda… Tam kararında bir yerde.”
Sonuç: Rakım Bir Ölçü Değil, Bir Hikâye
Karaisalı’nın rakımı 236 metredir. Ama bu sadece bir yükseklik ölçüsü değildir; bir ilçenin ruhudur, insanlarının yaşam biçimidir, doğayla kurduğu dengedir. Burada nefes alan herkes, rakımın şekillendirdiği bir hayatın parçasıdır. Zeynep ve Kemal’in hikâyesi de bize gösterir ki rakım, sadece coğrafi değil; duygusal, sosyal ve kültürel bir yüksekliktir.
Şimdi size soruyorum: Sizin hayatınızın “236 metre”si neresi? Sizi hayata bağlayan o yükseklik, o denge noktası nerede? Düşüncelerinizi paylaşın; çünkü her rakım, anlatılmayı bekleyen bir hikâyedir.